ANTOINE GOOSSENS

 

 

Links en rechts, van voor naar achter. Niet het ene en niet het andere maar ergens moet er
begonnen worden.
Het is het aftasten van het beeld en op een bepaald moment komt er een besluit en dat
is bij mij dan een schilderij. De vorm is ondergeschikt aan hetgene wat het werk vertelt. Het
vertelt iets over mezelf als maker ervan en over de problematieken die de schilderkunst met
zich meedraagt. Het is het omarmen van de oneindige mogelijkheden van wat een beeld kan
zijn. Het kan iets herkenbaars of abstract zijn. Een vogel, een mens, een groen vlak… Het is
niet zo zeer het afgebeelde waarin het belang van het werk ligt. Maar eerder hoe een werk
zich manifesteert en verhoudt tot de toeschouwer. Een werk biedt geen antwoord, zijn vorm is
een mogelijke vorm waarin iets kan plaats vinden, mee vertelt wordt of aangeraakt wordt enz.
Tegelijkertijd brengt die vorm weer nieuwe ontelbare mogelijkheden met zich mee. En aan de
hand van het schilderen kunnen die mogelijkheden onderzocht worden. Er is geen bodem of
besluit, de vraag blijft open.