CAROLINE COOLEN

 

 

Caroline Coolen maakte jarenlang deel uit van het inmiddels opgeheven kunstenaarscollectief Placenta. Deze groep jonge Belgische kunstenaars, van wie het werk gekenmerkt werd door een grote materialenkennis, werkte niet vanuit een conceptueel kader, maar met de nalatenschap van de moderne kunst en deconstrueerde dit tot iets nieuws. De leden van Placenta claimden niet nieuwe onderwerpen aan te snijden, maar probeerden vragen vanuit een hedendaags kader te belichten. Dit kon volgens hen geen zuiver beeld meer opleveren, enkel een
mengeling waarvan de oorsprong, noch het doel te achterhalen is.

De beelden van Caroline Coolen ogen organisch. Toch zijn ze in sterke mate geconstrueerd. Wanneer men langer naar de beelden kijkt, verandert hun natuurlijke karakter in een vervreemdende gestalte. De vormen roepen sterke associaties op, maar leveren slechts een verhaal op dat uit flarden bestaat. De beelden vertellen in eerste instantie het creatieproces, het plaatsen en schuiven van verschillende elementen in elkaar.

Het scheppingsproces is belangrijk en wordt zichtbaar gelaten in haar beelden.
Zo kan ze delen uit sommige werken weghalen om in andere te verwerken of ze op een foutief ogende wijze weer terug te brengen in het eerste werk.