CINDY WRIGHT

 

Cindy Wright’s monumentale werken hebben een opvallend claustrofobisch effect op de kijker. Wright schildert fotografische close-ups van rauw vlees, portretten, stukken menselijke huid, vacht, kanten gordijnen, een geveld hert, een dode vis, en andere objecten die in het dagelijks leven een bijrol in onze ooghoek spelen.

De kijker wordt gedwongen zich onder te dompelen in het glinsterend vet en de huidplooien van deze uitvergrote details, die meestal pas van een flinke afstand te herkennen zijn. Van dichterbij vervaagt het fotografische in verf, verdwijnt het detail in een smakelijke, pasteuze verfmassa. Ondanks dat Wright’s schilderijen op verschillende niveaus een visuele verassing inhouden, zijn ze ontstaan uit diepgewortelde tradities. Wright transformeert de traditionele taferelen van stillevens en genreschilderijen naar de moderne en postmoderne wereld. De werken worden ontdaan van hun narratieve context, geïsoleerd, en gepresenteerd als visuele analyses van texturen.

De keuze voor de monumentale schaal raakt aan de Pop art van Claes Oldenburg, Chuck Close’s gigantische gezichten en sculpturen van Ron Mueck. Tegelijkertijd hebben de werken een relatie met het – ook op het eerste zicht fotorealistische – werk van Richter uit de jaren ’60 en ’70.