KAREL WOUTERS

 

 

Deze reeks werken toont constructies die geïmproviseerd, tijdelijk, toevallig of verlaten lijken, vaak in de nabijheid van water. De maker is uit het beeld verdwenen. We zien een huis in opbouw, een houten skelet. De werf is verlaten. Een dekzeil moet de fragile constructie beschermen en de droom van een eigen plek vrijwaren.
Afgedankte matrassen, gestapeld op een vlot, doelloos zwalpend op zee, drijvend of achtergelaten aan de rand van een zwembad roepen beelden op van een vluchtelingenkamp of van sluikstorten, maar zijn even goed een mise-en- scène door de kunstenaar, een decor waartegen het spel door de toeschouwer kan ingevuld worden. Nu de schepper uit het beeld verdwenen is, getuigen deze constructies, ontdaan van hun doel of functie, enkel nog van eenromantische poëzie.